Danielle Spenner https://daniellespenner.nl Voelen - Verbinden - Vertrouwen Fri, 08 May 2020 08:12:34 +0000 nl hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.3.3 https://daniellespenner.nl/wp-content/uploads/2020/01/cropped-DS-Beeldmerk-32x32.png Danielle Spenner https://daniellespenner.nl 32 32 Word jij wel voldoende gevoed? https://daniellespenner.nl/word-jij-wel/ https://daniellespenner.nl/word-jij-wel/#respond Tue, 05 May 2020 12:23:45 +0000 https://daniellespenner.nl/?p=259569 Regelmatig ontvang ik vragen binnen via mail of social media. Soms zit er een vraag tussen waarvan het thema elk mens raakt. Afgelopen week was er een bijzondere vraag, in deze nieuwe videoblog bespreek ik dit interessante vraagstuk.

The post Word jij wel voldoende gevoed? appeared first on Danielle Spenner.

]]>

Regelmatig ontvang ik vragen via mail of social media. Soms zit er een vraag tussen waarvan het thema elk mens raakt. Afgelopen week was er een bijzondere vraag, in deze nieuwe videoblog bespreek ik dit interessante vraagstuk.

Als reactie op een post die ik vorige week op Facebook postte kwam er een vraag binnen:

“Mijn hond eet sinds de Corona lock-up ineens poep. Als mijn hond spiegelt wat zegt dit dan?”

Wellicht denk je ‘getsie’, maar ik word enthousiast van een vraagstuk als deze!

Ik vind het heerlijk om in de energie te voelen, iemand aan te reiken wat ik daarin voel, welke thema er speelt en zo iemand een inzicht te kunnen geven waar die mee verder kan.

 

Hoe poep eten verband houdt met voeding tot je nemen.

Bekijk snel de video om meer te ontdekken en natuurlijk geef ik jou ook tips om zelf naar dit thema te kijken.

 

Ik ben heel benieuwd of jij gaat kijken naar hoe het gesteld is met jouw ‘voeding’ na deze video…

 

Meer artikelen lezen?

Meer artikelen lezen?

The post Word jij wel voldoende gevoed? appeared first on Danielle Spenner.

]]>
https://daniellespenner.nl/word-jij-wel/feed/ 0
Corona en dankbaarheid https://daniellespenner.nl/corona-en-dankbaarheid/ https://daniellespenner.nl/corona-en-dankbaarheid/#comments Fri, 03 Apr 2020 13:41:51 +0000 https://daniellespenner.nl/?p=259535 Een nieuw virus heeft de wereld in zijn greep. Wat in China begon houdt Nederland nu ook in de ban. Er gebeurt veel momenteel, heel veel. Veel ellende maar er is ontstaat ook veel, tenminste er kan veel ontstaan. Ik heb een video voor je opgenomen!

The post Corona en dankbaarheid appeared first on Danielle Spenner.

]]>

Een nieuw virus heeft de wereld in zijn greep. Wat in China begon houdt Nederland nu ook in de ban. Er gebeurt veel momenteel, heel veel. Veel ellende maar er ontstaat ook veel, tenminste er kan veel ontstaan. Ik heb een video voor je opgenomen!

Ziekte, angst, onzekerheid, onmacht, het is aan de orde van de dag momenteel. Het is overal om je heen…
Het COVID-19 virus.

Wat gebeurt er met je als ik je vertel dat Corona niet alleen om je heen is, maar dat het ook binnen in je zit? Ik bedoel natuurlijk niet letterlijk maar figuurlijk. Het zit in je interne systeem, in je huis…

 

Waarom?

Omdat het virus iets triggert… Het doet iets met ons leven, buitenshuis en binnenshuis.

In deze video – die ik voor je opnam – neem ik je hierin mee. En leg ik je uit wat juist dankbaarheid in deze tijd voor je kan betekenen!

 

Ik wens je veel gezondheid, wijsheid en kracht toe in deze bizarre tijd.

The post Corona en dankbaarheid appeared first on Danielle Spenner.

]]>
https://daniellespenner.nl/corona-en-dankbaarheid/feed/ 1
Liefde voor jezelf begint met aannemen https://daniellespenner.nl/liefde-voor-jezelf-begint-met-aannemen/ https://daniellespenner.nl/liefde-voor-jezelf-begint-met-aannemen/#comments Mon, 09 Mar 2020 06:00:05 +0000 https://daniellespenner.nl/?p=259379 The post Liefde voor jezelf begint met aannemen appeared first on Danielle Spenner.

]]>

De langste, mooiste maar ook pijnlijkste reis in je leven is de reis naar jezelf. Naar de diepe laag in jezelf waar je op zielsliefde met jezelf mag zijn. Waar je met jezelf kan zijn. Ik hoef je vast niet uit te leggen dat we flink wat lagen van onszelf mogen onderzoeken, mogen afpellen voordat we daarbij kunnen.

Als systemisch coach is dat precies de taak die ik heb. In de reis naar mijn diepere lagen heb ik mogen voelen waarom ik hier op aarde ben. Wat ik hier te doen heb… Heb ik mijn “soul purpose” mogen toelaten!
Samen met honden mag ik jou begeleiden naar de diepe laag waarin de zielsliefde voor jezelf ligt en waarin je met die ontzettende mooie liefde in contact kan komen.

Zelfliefde of liefde voor jezelf

Het lijkt af en toe een soort “trend”, omdat we steeds bewuster bezig zijn met wie we nu eigenlijk zijn.
Weet jij het antwoord op die vraag… Wie ben jij?
Wie ben jij nu werkelijk?

Poeh, dat is een vraag waar toch wel heel lastig antwoord op te geven is…

Ik ben Danielle
Ik ben een ondernemende vrouw
Optimistisch, hooggevoelig, zacht, empatisch, liefdevol en af en toe knettergek
Ik ben een introverte extravert
Ik ben ook intens, direct, verdrietig, soms wel “hard”, angstig en onzeker

Ik ben eigenlijk heel veel.

Alles wat ik ben dat mag ik zijn!

Is dat altijd zo geweest? Oh nee, echt niet! Als ik daar vanuit een systemische blik naar ga kijken, dan heb ik jarenlang heel wat delen van mijzelf (onbewust) buitengesloten. Heb ik me aangepast binnen de familie, binnen relaties en zelfs binnen werksystemen.

Ik heb dingen weggestopt, ze mochten er niet zijn. Ik wilde ook niet dat ze er waren. Neem bijvoorbeeld angst, oohhh hoe vaak ik die niet heb gezegd “Ga weg, je hoort zo niet bij mij”!!!
Hoe harder ik gilde, hoe harder de angst terugkwam.

Herken je dat?

Dat je je dingen van jezelf (schaduwkanten) de deur wijst?
Het levert je niks op. In tegendeel zelfs, hoe harder je het afwijst of wegduwt, des te sterker het is en bij je blijft.

Door het tegenovergestelde te doen, ze met open armen te gaan ontvangen in plaats van de deur te wijzen, dus ze aan te nemen, zul je merken dat er wat gaat veranderen in jouw systeem. Eén van de 3 wetmatigheden vanuit het systemisch werken is dat alles en iedereen een plek verdient in het systeem, niets of niemand mag worden buitengesloten. Als je dus (onbewust) delen van jezelf buitensluit (geen plek geeft) is onbalans het gevolg. Door ze aan te gaan nemen, met een open hart en zonder oordeel, komt er weer balans. Je gaat ervaren dat het “zachter” wordt. 

O, ik had wat oordelen hoor, dus ik ga je niet vertellen dat het “a piece of cake” is. Dat is het niet, maar ja, dat is het leven ook niet altijd. En jij hebt een keuze: of je hele leven lang vluchten en/of vechten, of gaan aannemen. Het proces instappen van onderzoeken, ontwikkelen en persoonlijk groeien.
It’s up to you!

Pas als je alles wat er bij jou aanwezig is aanneemt, pas dan kun je echt op weg gaan naar de liefde voor jezelf.

Maar naast bovenstaande ben ik nog meer:

Ik ben een kind.
Ik ben een dochter!
Een oudste dochter.
Dochter van mijn biologische ouders
(Normaal zou je hier de namen van je ouders benoemen maar om hen hun privacy te respecteren doe ik dat in dit geval niet)”

Je denkt nu misschien “logisch dat je een dochter bent. Iedereen is toch een kind van zijn/haar ouders, anders was je hier niet op aarde geweest”. Klopt!

Wat heeft dat nu met zelfliefde te maken?

Ik ga het je uit leggen. Zelfliefde of liefde hebben voor jezelf begint in de kern van wie jij bent. En die begint bij jouw biologische ouders. Je bent namelijk voor 50% afkomstig van je vader en voor 50% van je moeder. Het is belangrijk voor jezelf dat je jouw ouders ‘aanneemt’.

Ook hier betekent ‘aannemen’ met een open hart en zonder oordeel.
Dus niet kritisch kijken naar wat je ouders je wel of niet gegeven hebben. Het gaat er om dat je datgene wat er was aanneemt. Alles!

Is dat makkelijk? Nee!

Het is wel de enige weg naar zelfliefde!

Wat gebeurt er als je dit niet doet en je ouders innerlijk afwijst? 

Je wijst per definitie jezelf af!
Jezelf afwijzen staat haaks op jezelf liefhebben.

Je kunt heel erg hard je best doen om jezelf leuk te vinden, het goed te doen voor jezelf maar er zal altijd een “iets” in je knagen. Je komt nooit op die laag waar je de diepe liefde voor jezelf mag ervaren, kan voelen.

Aannemen

Dus als we het hebben over zelfliefde, dan is AANNEMEN de eerste stap die je mag gaan zetten. Het aannemen van je schaduwkanten en in de basislaag beginnen met het aannemen van je biologische ouders en zeggen:

Ik ben dochter/ zoon van…… (namen biologische ouders)

Je neemt je ouders met alles erop en eraan. Dit betekent niet dat je in je leven contact hoeft te hebben met je biologische ouders. Als je hen innerlijk maar aanneemt. Je laat bij hen wat van hen is en neemt zelf wat van jou is. Je gaat je eigen lot in de ogen kijken! Het is namelijk jouw lot te dragen. Zo ook als jouw ouders hun eigen lot te dragen hebben.

Het is een proces dat confronterend is, maar als jij in de puurheid dit proces aan durft te gaan dan zul je met veel meer liefde voor jezelf in dit leven gaan staan!

Warme groet,
Danielle

 

Heb je vragen? Die mag je mailen naar info@daniellespenner.nl

The post Liefde voor jezelf begint met aannemen appeared first on Danielle Spenner.

]]>
https://daniellespenner.nl/liefde-voor-jezelf-begint-met-aannemen/feed/ 2
Zomervakantie = kwaliteitstijd! Toch? https://daniellespenner.nl/zomervakantie/ https://daniellespenner.nl/zomervakantie/#respond Thu, 11 Jul 2019 20:33:50 +0000 https://daniellespenner.nl/?p=2045 The post Zomervakantie = kwaliteitstijd! Toch? appeared first on Danielle Spenner.

]]>

Ja hier in het zuiden is de zomervakantie begonnen, inmiddels zijn we al over de helft van week 1. Mijn jongste over naar groep 6 en de middelste op naar een tussenjaar waarin hij gaat ontdekken wie hij is en wat hij wil… Nu eerst tijd voor elkaar, kwaliteitstijd!

Maanden kan ik ernaar uit kijken… herken je dat? Geen school/werk wekker in de ochtend, mooi weer en veel “kwaliteitstijd” met mijn kinderen, honden en mensen die me dierbaar zijn. Zo kijk ik er dan verlangend naar uit! Het gekke is als het dan zover is dan voelt die “kwaliteitstijd” toch heel anders aan dan hoe ik het me had voorgesteld…

Wat is dat nu eigenlijk “kwaliteitstijd”?

Kwaliteitstijd oftewel quality time is voor elk mens in het leven erg belangrijk. Meer dan belangrijk eigenlijk, het is noodzakelijk! Het is niet alleen van grote waarde in de (ver) binding met diegene die ons dierbaar zijn maar ook in de binding met onszelf. Kwaliteitstijd maakt dat lichaam en geest kunnen ontspannen. Dat we onze interne batterij opladen. Kwaliteitstijd zijn energiegevers! En wooowwww hoe erg hebben we die nodig… In mijn werk kom ik wekelijks veel mensen tegen en als het in de coaching om energiegevers gaat dan worden die bijna standaard overschaduwd door energienemers. Ik hoef jou vast niet uit te leggen wat die doen met lichaam en geest? Die zijn alles behalve goed voor je! 

Veel mensen kijken (net als ik) uit naar een vakantie periode. Even niks moeten, doen waar je zin in hebt en genieten van het leven. Al ervaren heel veel mensen (vakantie) stress voor ze op vakantie gaan. Ik denk dat ik daarin wel een uniek exemplaar ben dat ik daar geen last van heb. Een paar weken geleden vloog ik naar Portugal en mijn koffer gaat de avond ervoor (of in de ochtend) open, kast open en laden maar wat er mee moet. Ik doe niet aan lijstjes of aan veel gedoe voor die tijd. Ik scan bij het inpakken van mijn koffer mijn dag door en dan heb ik altijd bij me wat ik nodig heb. Ik ben me bewust dat dit voor veel mensen anders werkt, hun wijze zou mij stress opleveren terwijl mijn wijze waarschijnlijk hun des te meer stress oplevert. Zo is een ieder uniek en doet dingen op zijn of haar manier. 

Die acht dagen Portugal waren echt kwaliteitstijd. Weg van huis, geen dagelijkse bezigheden en genieten met mijn lief. Mijn lichaam en geest konden heerlijk ontspannen. Al doet een ander dagritme ook wat met me. Zo merk ik na een dag of 3 a 4 dat ik echt mijn wandelingen mis. Niet dat we niet gelopen hebben maar je loopt “anders” en na een paar dagen begin ik dat aan mijn benen te merken, ze worden een soort van rusteloos. Ze geven aan “hallo je moet iets met ons”, de wandelingen zijn dus kwaliteitstijd voor me. Ondanks dat het lichamelijke inspanning is doet het iets positiefs met mijn lichaam en geest. Want beide beginnen te “rinkelen” als het eventjes anders gaat dan normaal. Een mooi inzicht! Een van de eerste dingen die ik doe als ik mijn honden na de vakantie heb opgehaald, is een heerlijke wandeling. Hoe fijn de vakantie ook was, dit voelt ook weer heerlijk!

Ik ben benieuwd of jij het herkent, dagelijkse kwaliteitstijd die je wellicht helemaal niet echt bewust als kwaliteitstijd ervaart maar die dus toch stiekem dat wel is en zelfs heel belangrijk voor je is. Heb jij die ook en wat is dat dan voor jou? 

Maar goed terug naar het moment van nu… De eerste week schoolvakantie. Dinsdag ging toch heel vroeg de wekker met op de planning een dag Bobbejaanland met mijn kinderen plus vriend van dochterlief. Gezellig! Een heerlijke dag genoten met elkaar, dit soort dagen zijn er niet wekelijks dus geniet ik er intens van. De schoolvakantie start goed. De dag erna zijn de jongste en ik moe, zoveel indrukken en prikkels. We moeten er allebei van bijkomen en dat mag er ook zijn. 

Ik merk aan mezelf dat ik moet “schakelen” op het vakantie ritme. Mijn dagelijkse ritme is weg en dat doet iets met me. Ik merk het ook aan mijn jongste, ook hij moet even schakelen en weet bijvoorbeeld vandaag helemaal niet wat hij met zichzelf en de hoeveelheid aan tijd die hij heeft aan moet. Ik vraag me af of dit nu kwaliteitstijd is want ontspannen voelt het niet. Zowel niet in mijn lichaam als in mijn geest. Vandaag “moet” ik ook van alles. De boekhouding moet naar de boekhouder, er liggen nog wat andere werkzaamheden die ik op moet pakken, ik wil plezier maken met mijn kind, een lange wandeling met mijn honden maken en misschien net als gisteravond wat tekenen. 

Kwaliteitstijd creeren is niet voor iedereen vanzelfsprekend, ook niet voor mij ben ik in Portugal tot inzicht gekomen. Het was ook daar dat ik mezelf de belofte deed dit toch minstens drie avonden in de week voor mezelf te gaan inplannen, in plaats van nog te werken in de avond gewoon tijd te nemen om een boek te lezen of zoiets. Het gaat me al twee weken goed af! Het voelt goed. 

Alle kwaliteitstijd die ik vandaag in gedachte heb loopt anders, plezier met mijn kind maken bestaat voor hem vandaag (een off day want al zijn vriendjes in de buurt zijn al op vakantie) samen op de playstation een spel doen. Ik bak daar uiteraard niks van dus al gauw gaat dit van er om lachen over in frustratie omdat ik “de missie” verpest. Ja hallo ik doe mijn best maar mijn vingers begrijpen niets van de controller! Dan maar naar buiten samen met de honden. Ook dit resulteert in een dilemma. Een paar regendruppels doen zoonlief besluiten dat hij weer naar huis loopt, ik besluit verder te lopen en mijn wandeling gewoon af te maken. Helaas… makkelijker bedacht dan gedaan met een witte herder die de roedel bij elkaar wilt houden. Dat plan mislukt dus en om het Sev niet compleet onmogelijk te maken zijn “taak” uit te laten voeren besluit ik ook weer richting huis te gaan waar alles neerploft bij binnenkomst.

Ik kijk naar mijn honden, heerlijk liggend en zich niet druk makend. Dan besef ik me dat dit is wat ik ook mag doen. Gewoon op de bank ploffen en gewoon simpelweg “zitten”. Lekker voor me uit staren en niks. Ik ben op de een of andere manier de kwaliteitstijd aan het forceren. Gek zeg dat het dan anders aanvoelt dan toen ik er zo verlangend naar uit keek! Door te forceren kost het me energie in plaats dat het me laat ontspannen. 

Ik plof op de bank. Niet veel later staat Sev op, loopt naar me toe, kijkt me aan alsof hij zeggen wil “he he had je daar nu de hele dag voor nodig?”. Wat een heerlijke spiegel is het toch! Kwaliteitstijd is niet te forceren, het mag lekker simpel zijn… Go with the flow, net als hun doen. Zij maken zich ook niet druk…

Ik aai hem, dank je jongen dat je me dit laat zien. Blijkbaar had ik het even nodig. Dan zucht hij en gaat liggen, bovenop mijn voeten. Ik voel dat ik hier nog wel een tijdje blijf zitten, gewoon te zijn en verder niks. 

Wat kun jij leren van jouw hond als het gaat om kwaliteitstijd?

 

Groetjes Danielle

The post Zomervakantie = kwaliteitstijd! Toch? appeared first on Danielle Spenner.

]]>
https://daniellespenner.nl/zomervakantie/feed/ 0
Een pad ontstaat door erop te lopen… https://daniellespenner.nl/een-pad-ontstaat-door-erop-te-lopen/ https://daniellespenner.nl/een-pad-ontstaat-door-erop-te-lopen/#comments Tue, 11 Jun 2019 18:57:45 +0000 https://daniellespenner.nl/?p=1847 The post Een pad ontstaat door erop te lopen… appeared first on Danielle Spenner.

]]>

Daar was ik weer… het is inmiddels alweer juni, wat betekent dat de zomer voor de deur staat! En daarmee ook de zomervakantie. Voor mij betekent dit dat mijn stageperiode er bijna op zit en dat dit mijn laatste blog zal zijn. 

Ik wil jullie even terug meenemen naar de afgelopen paar maanden….

Terwijl ik deze blog schrijf is het heerlijk weer… Maar ik weet nog heel goed hoe de dag was toen ik mijn gesprek had met Danielle of ik bij haar stage mocht lopen, ergens begin januari, super koud en helemaal natgeregend kwam ik binnen in Lekkum. Van school had ik geen idee wat ik moest gaan doen, het was ontzettend vaag wat ze van me verwachten… Ik wist alleen dat ik al heel lang naar deze minor uit keek, omdat ik ontzettend graag met honden wilde gaan coachen later en daar veel over wilde leren. Dat gezegd hebbende zei Danielle zullen we deze uitdaging dan maar samen aangaan…

En zo begon het in februari, ik keek mee tijdens opleiding dagen, tijdens sessies. Alles was nieuw en anders dan hoe ik een sessie zou doen vanuit toegepaste psychologie. Ik zie me nog zitten raar kijkend toen de pendel op een dag op tafel kwam, wat is dat en wat ga je hier mee doen. Ik moest daar dus echt niets van weten. Tegelijk begon ik ook met het online programma te onderzoeken (Want naast dat meekijken heel leuk is, moeten er ook schoolopdrachten gedaan worden…)

Na februari, volgende in maart wat meer kennis. Ik begon dingen te begrijpen, hoe systemisch werken werkt. Wat een biotensor is en dat je jezelf met zoiets simpels als bolletjes DNA protect kan beschermen tegen de energieën van anderen. Ook leerde ik dat een olieroller tegen hooikoorts een life safer is, man wat ben ik gelukkig met die roller. Hooikoorts, wat is dat?

Ik begon m’n mond wat meer open te doen, doordat ik nu het idee had dat ik begreep waar het over ging. In maart kwam ook de camera in the picture (flauw) ik begon steeds meer dingen waar ik blij van werd te combineren op stage, zo liep ik dus met m’n camera om m’n nek, rennende honden om me heen over het grasveld, love it.

April de ALLERLEUKSTE maand van stage, want ja wat was er in april? Het coach weekend. Dat is toch wel echt een tof onderdeel van deze stageperiode geweest. Ik weet nog dat ik een paar dagen voor het coach weekend naar Danielle stuurde dat ik geen idee had wat ik mezelf zag doen tijdens dit weekend. Ik dacht ik ga weer meekijken en dan zie ik wel. Maar niets was minder waar, zo stond ik ineens zelf te coachen en oefeningen te begeleiden. Wie had dat gedacht, ik zelf niet hoor… Vanaf toen had ik zeker wel het idee dat ik het juiste pad aan het volgen ben! Tijdens opleiding dagen merkte ik dat ik antwoord gaf op vragen, ik snap het, wow ik snap het gewoon en ik kan het iemand uitleggen…

Mei, zo kortgeleden nog. Het zouden mijn laatste stagedagen zijn, maar ik wilde maar wat graag blijven tot de zomer! Ik begon nu vooral aan mijzelf te merken dat ik anders naar dingen begon te kijken. Maar ook dat voelen me echt bezig begon te houden, wat voelt er goed? Als ik een keuze moest maken… Of als ik wat voelde, was het dan wel van mij? Daarnaast greep ik elke kans om uit mijn comfort zone te gaan aan… En oh ja, ik mocht 2 fantastisch toffe fotoshoots doen met mens en hond, gave ervaring om een andere hond dan mijn witte herder voor de lens te hebben.

Ontzettend jammer, maar helaas is het vanuit mijn opleiding niet mogelijk om ook mijn afstudeerstage hier te lopen. Wat had ik dat leuk gevonden. Dus ondertussen ben ik op zoek naar mijn volgende uitdaging… Waar oh waar ga ik belanden. Wat staat me dan te wachten… Ik weet dat ik normaal altijd alleen maar koos voor wat ik leuk vind of handig was, maar nu ga ik op gevoel. Wat voelt er goed voor mij, waar is het voor mij fijn.

Wat ook bijzonder is, dat ik terwijl ik naar een stage zoek bijna alleen maar op bedrijven uitkom die systemisch werken. Ik gebruik het niet als zoekterm niets, het komt gewoon. Wauw en dat terwijl ik er voor februari nog nauwelijks over had gehoord.

Hoe dan ook, waar ik ook ga belanden. Deze stage ga ik echt niet vergeten, het heeft me veranderd als coach, maar bovenal als persoon. Ik ben Danielle ontzettend dankbaar voor het afgelopen halfjaar en alle kansen die stage lopen met zich mee heeft gebracht. Zoveel geleerd! Het was een ontzettend grote aanvulling op mijn opleiding… 1 ding is zeker, ik zal nooit die statische coach achter een bureau worden. Beweging, een hond en gevoel, dat is 1 ding (3 dingen…) wat zeker is!

Bedankt lieve lezers, voor de leuke reacties op mijn blogs. Ik heb ervan genoten om mijn ervaringen met jullie te mogen delen.

‘School, uiteindelijk wordt je toch wie jezelf bent – Loesje

 

Groetjes Carmen

The post Een pad ontstaat door erop te lopen… appeared first on Danielle Spenner.

]]>
https://daniellespenner.nl/een-pad-ontstaat-door-erop-te-lopen/feed/ 2
Groeien is springen in het onbekende, telkens weer https://daniellespenner.nl/groeien-is-springen-in-het-onbekende/ https://daniellespenner.nl/groeien-is-springen-in-het-onbekende/#comments Mon, 20 May 2019 10:34:11 +0000 https://daniellespenner.nl/?p=1825 The post Groeien is springen in het onbekende, telkens weer appeared first on Danielle Spenner.

]]>

Wat kan er toch veel gebeuren door stage te lopen… Heel bijzonder! 

Terwijl de meeste van mijn klasgenootjes deze week hun stage alweer afronden, ga ik nog even door. Ik heb besloten langer te blijven. Waarom? Tja, wanneer je met n camera om je nek in de buurt van honden bent & daarbij de mogelijkheid hebt om mensen verder te helpen…Komt alles samen en gebeuren er bijzondere dingen, natuurlijk wil ik daar dan graag nog wat langer onderdeel van uitmaken!

In mijn vorige blog zei ik al, dat mijn volgende blogs er anders uit zouden komen te zien. Ik neem jullie nu niet meer alleen mee in mijn stagedagen, maar ook daarbuiten. Wat doet alles wat ik meekrijg & leer op mijn stagedagen met mij.

Nou ik kan jullie meteen al vertellen, ineens word je je bewust van van alles. Ik zal een voorbeeld geven wat ik laatst meemaakte. Ik ging met de bus, voelde me helemaal prima toen ik naar de bus toe liep. Eenmaal bij de bushalte aangekomen, hoorde ik een aantal mensen praten over het examen wat ze over een uur hadden en dat ze toch best wel bang waren om te zakken. Ik moest van binnen lachen, het deed me denken aan mezelf een paar jaar geleden! Maar goed, eenmaal in de bus dacht ik daar niet meer echt over na. Na een tijdje kreeg ik een ontzettende druk op m’n borst, eerst dacht ik huh? Wat is dit nou weer. Tot ik me ineens weer bewust werd van het feit dat ik met nerveuze mensen in de bus zat, het was hun spanning! Het had echt niets met mij te maken. Als ik dit een jaar geleden had gehad, had ik waarschijnlijk gedacht dat er iets met mij aan de hand was. Maar nee nu weet ik dat plotselinge pijn of een gevoel niet per se van mij hoeft te zijn.

Oké bewustwording is 1 ding, maar naast bewust worden gebeurd er door het afgelopen halfjaar nog veel meer. Eerst bleef ik altijd binnen mijn kadertjes, zo moet het, dus op deze manier moet ik het voorbereiden en dan moet het zo lopen…

Ik weet niet wat stage met mij doet, maar toen ik laatst op school de vraag kreeg om samen met een groepje een paardencoach sessie voor te bereiden, zei ik, voorbereiden? Hoezo? Dat hoeft toch helemaal niet we zien toch van zelf wel wat er op dat moment nodig is? Maar dat voorbereiden was nodig, dus na 3 woorden op papier gezet te hebben vond ik mijn voorbereiding wel af (wie had dat ooit gedacht, ik die ergens onvoorbereid in stap) Hiermee komen we meteen op het volgende.

Buiten m’n comfort-zone gaan, grenzen verleggen. Mijn groepje vond dat ik wel de meeste ervaring had met vragen stellen, dus of ik die sessie even alleen wilde begeleiden. Had me dat een jaar geleden gevraagd en ik had keihard nee gezegd. Maar nu was mijn antwoord, ja is goed. Doe ik wel! Nou daar stond ik dan, in de paardenbak met een klant en een paard. Er keken zo’n 15 mensen toe, deden ze dat? Ik heb ze niet gezien, ik ging op in mijn sessie. Liep heen en weer door de bak, meebewegend met de klant en het paard. Tot de klant tot een inzicht kwam, wauw wat was dit tof om te doen!

Ik merk dat dat uit mijn comfort-zone gaan op stage iets getriggerd heeft, waardoor ik nu in allerlei aspecten probeer om mijn grenzen te verleggen, even uit mijn comfort-zone te stappen.

Daarom wil ik deze blog afsluiten met een opdracht of een uitdaging voor je, het is maar hoe je het zelf ziet. Ik wil je graag uitdagen, deze week 1 keer iets buiten je comfort zone te doen. Gewoon om te ervaren hoe dat voelt, wat het met je doet. Het zou helemaal leuk zijn, als je dat dan wilt delen als reactie onder de blog.

‘The beautiful thing about fear is, when you run to it, it runs away’ – Robin Sharma

 

Groetjes Carmen

The post Groeien is springen in het onbekende, telkens weer appeared first on Danielle Spenner.

]]>
https://daniellespenner.nl/groeien-is-springen-in-het-onbekende/feed/ 1
Gewoon even alleen zijn https://daniellespenner.nl/gewoon-even-alleen-zijn/ https://daniellespenner.nl/gewoon-even-alleen-zijn/#comments Thu, 09 May 2019 12:23:24 +0000 https://daniellespenner.nl/?p=1815 The post Gewoon even alleen zijn appeared first on Danielle Spenner.

]]>

Herken jij het gevoel dat je gewoon even niks wilt, niemand om je heen, het liefst ook geen geluid en gewoon even alleen zijn? 

Vorige week was mijn beste vriend op bezoek en onder het genot van een wijntje kwamen we erachter dat we eigenlijk allebei wel heel veel tijd voor onszelf nodig hebben. Gewoon even alleen zijn. Het gesprek inspireerde me om voor jou te gaan schrijven.

Net als iedereen heb ik een druk leven. Een 1-ouder gezin (3 kids) in Nijmegen, een partner en bonus kinderen in Leeuwarden, wonen op twee plekken, een bedrijf als in KernKracht Spiegelcoach (coachings) en de KernKracht Academie (online programma’s en natuurlijk de beroepsopleiding). Wie zeker ook niet mogen ontbreken zijn mijn twee kanjer mannen Diezel en Sev. Al met al best druk. Weinig tijd voor hobby’s zoals simpel een boek lezen.

Al een paar weken kijk ik uit naar de vakantie met mijn lief over een paar weken. Heerlijk even samen erop uit. Tijd voor elkaar, ik kan daar zo ontzettend van genieten. Een moment van opladen en quality time samen. Maar vorige week ontdekte ik dat dat niet altijd “genoeg” is voor me om op te laden…

In de mei vakantie had ik een week vrij gepland om samen met mijn kinderen lekker thuis te zijn. Dat “lekker” thuis zijn resulteerde door allerlei zaken dat ik de hele week liep te rennen en vliegen i.p.v. gewoon met een boek op de bank te ploffen of samen spelletjes te doen.

Er kwam een moment dat het me even genoeg was, ik heb mijn jas aangetrokken en de natuur ingegaan. Daar ben ik op een stuk gras gewoon gaan zitten. Het gras was nat en klammig door het weer maar dat mocht mijn pret niet drukken. Ik zat… alleen… in stilte… gewoon alleen te zijn!

Contact met de aarde en verder niks dan in het moment bij mezelf te zijn. Oh wat was dit fijn zeg!

Op dat moment overviel het me ook hoe (veel te) weinig ik dit voor mezelf doe. Maar vooral ook hoe belangrijk het “alleen zijn” is voor een mens!

En ja ook voor jou…

Ik ga je een aantal redenen geven waarom dit zo belangrijk is:

Een moment met jezelf is goud waard

Wie is de belangrijkste persoon in jouw leven?

Juist dat ben jij zelf!

In mijn coachings doe ik vaak een oefening met een bootje. Als ik soms zie wie men allemaal mee neemt dat bootje in, ongelooflijk. Het is dan ook geen wonder dat dat bootje zinkt. Als jij niet wilt zinken in jouw bootje dan dien je dus goed voor jezelf te zorgen, doe je dat niet dan zinkt jouw bootje en geloof me uiteindelijk (na een tijdje zwemmen) jij ook!

Momenten met jezelf zijn dus goud waard! Waarom? Omdat het even een moment is met de belangrijkste persoon in jouw leven! En dat soort momenten zijn er niet vaak…

Een moment met jezelf is bewust “zijn”

Echt ik meen het! Een moment met jezelf is goud waard. Bedenk maar eens: hoe vaak heb jij een moment met jezelf in een week?

Weet je het al?

Waarschijnlijk niet of heel weinig.

Een moment met jezelf, echt met jezelf zijn… Just you and you, verder niemand. Het is een moment waarin je kunt luisteren naar jezelf. Kunt voelen hoe het nu eigenlijk met jou is. Hoe jij je voelt? Gaat het goed met je? Hoe is het met je geest? En met je lichaam? Zijn er dingen die je nodig hebt? Een moment van bewust “zijn”, het leert je zoveel over jezelf! Het geeft je inzichten en antwoorden.

Aarden en stromen

Ik hoop dat je na het lezen van bovenstaande hebt besloten dat je ook momenten van “alleen zijn” toe gaat voegen in je leven. Ik geef je een tip, een win-win tip. Ga die momenten de natuur in!

Waarom? Gebruik moeder aarde om jezelf te voeden en in balans te laten komen. De natuur heeft je zoveel te brengen.

Met je blote voeten in het gras of met je bips erin zitten, het maakt niet uit hoe maar die momenten zijn kleine cadeautjes om jezelf te verwennen met de sromingen uit de natuur. Door contact te maken met de aarde kun je gronden, visualiseer een koord vanuit je voeten de aarde in tot het midden van de aardbol en verbind je met de energie daar, neem die mee omhoog je lijf in. Die energie is er tenslotte ook voor jou, dus gebruik hem ook!

Neem energie van moeder aarde op maar geef haar ook wat terug. Alles wat jij niet langer bij je wilt dragen, alles wat zwaar voelt, niet fijn of misschien niet eens van jou dat mag je via je handen (of voeten) de aarde in laten stromen. Op deze manier “verlicht” je jezelf en schoon je op. Win-Win dus 🙂

Gewoon even alleen “maar” zijn

Gewoon even alleen zijn betekend eigenlijk gewoon maar even zijn. Niks hoeft, het enige wat hoeft is gewoon maar even te zijn. Bij jezelf, zonder moeten, druk, gedachtes, obstakels. Als je gewoon maar hoeft te zijn dan zijn er geen oordelen en geen stress alleen maar pure liefde voor jezelf. En dat is iets waar we niet genoeg van kunnen hebben.

Pure liefde is zo puur daar zit ook enkel liefde, geen angst of ego. Dat mogen we als mens elke dag wel voelen.

Dus…

Een moment met jezelf is dus echt GOUD waard!

Wanneer gun jij jezelf dit moment van goud?

 

Groetjes Danielle

The post Gewoon even alleen zijn appeared first on Danielle Spenner.

]]>
https://daniellespenner.nl/gewoon-even-alleen-zijn/feed/ 3
“Ineens klopt het” https://daniellespenner.nl/ineens-klopt-het/ https://daniellespenner.nl/ineens-klopt-het/#comments Tue, 30 Apr 2019 15:19:49 +0000 https://daniellespenner.nl/?p=1783 The post “Ineens klopt het” appeared first on Danielle Spenner.

]]>

Opeens was ie daar! De dag dat alles lijkt te kloppen. De dag dat ik besef dat de wereld van het voelen me steeds beter begint te bevallen…

Opeens was ie daar… De dag dat je op stage aankomt en alles ineens helemaal lijkt te kloppen. De wereld van het voelen begint me steeds beter te bevallen! Even getest worden wat je nodig hebt om je die dag af te kunnen sluiten van de energieën van anderen, was eerst altijd een beetje gek. Zo’n biotensor bij je in de buurt… Maar nu kijk ik er niet eens meer van op en pak ik aan wat ik nodig heb.

Daar gaan we weer, Nijmegen, opleidingsdag. Ik heb m’n camera weer mee om de deelnemers die vandaag niet anders doen dan coachen, coachen, coachen in actie vast te leggen. Het is heerlijk weer, dus we gaan lekker naar buiten. Voor mij reden om midden op t veld te gaan zitten, genietend van de zon alles vast te leggen.

Wanneer er s middags een casus gebruikt wordt die ik heb geschreven vind ik het toch wel bijzonder dat een door mij “verzonnen verhaaltje” zo’n effect kan hebben. Dat iemand helemaal op kan gaan in die rol en emoties die daarbij horen en dat stond dan maar ‘gewoon’ op een papiertje…

Waar ik wel even om moest lachen! Het was immers de eerste stagedag na het coach weekend. Is dat ik mezelf erop betrapte dat ik eraan moest ‘wennen’ dat ik niets hoefde te doen, in de zin van het begeleiden/coachen. Die rol was me wel bevallen tijdens het coach weekend!

Lekkum, vandaag stond er iets op t programma wat ik nog niet eerder had bijgewoond. Honden die uitgetest worden met de biotensor (ja tijdens de opleidingsdagen wel een beetje gezien in een verkorte vorm) Een ochtendje letterlijk communiceren met honden werd het. Dat is zóó anders dan het begeleiden van mensen! Ik merk dat ik het mensenstuk mis, het is natuurlijk ontzettend mooi dat het kan! Dat de hond door de vertaalslag die Danielle maakt, naar het baasje kan communiceren wat het nodig heeft of waar het last van heeft.

Misschien wat snel om te zeggen, na het maar 2x bijgewoond te hebben. Maar ergens voel ik dat dit niet de kant is waar ik naar toe moet, honden uittesten.. Ik moet toch echt iets met de problematiek van een mens, op zich ook niet heel gek natuurlijk met een opleiding als Toegepaste Psychologie die volledig op mensenproblematiek gericht is. Maar misschien is dit ook iets wat ik eerst vaker moet meemaken…

De volgende dag staat er weer een opleidingsdag op het programma, ik vind het altijd zo leuk dat ik elke lesdag 2x meemaak doordat ik op beide locaties ben. Weet precies wat ik kan verwachten! Het is namelijk weer coach, coach, coach dag. Leuk om te zien dat iedereen toch echt haar eigen aanpak heeft tijdens een sessie. Ook is het weer bijzonder wat voor sessie er ontstaat uit verhaaltjes op een stukje papier, dat blijft toch wel een bizar iets…

Terwijl ik observeer voel ik zoveel, waar de oefening heen kan, wat ik zelf zou zeggen, wat ik denk of nou ja, laten we zeggen voel… dat er aan de hand is. Met een soort helikopterview kan ik kijken naar wat er gebeurt, zo interessant. De puzzel die “systemisch werken” heet, krijgt steeds meer stukjes die op hun plek vallen!  

Ik merk dat het schrijven van een blog wel ingewikkelder wordt wanneer dingen ‘normaler’ worden. In voorgaande blogs schreef ik vooral dingen die ik ‘bizar’ vond, wat ik nog nooit had meegemaakt of waar ik echt van op keek. Maar wanneer dingen normaler worden, worden er ook minder dingen bizar… Geen paniek ik blijf zeker wel blogs schrijven, maar ik voel aan dat ik met het schrijven een andere richting op moet.  

Nu ga ik even een weekje genieten van vakantie, in afwachting van al het moois wat ik na de vakantie weer mag meemaken.

 

“Missing pieces do more than complete the puzzle, they fill in an empty space”

                                                             ~Luanne Rice~

 

 

Groetjes Carmen

The post “Ineens klopt het” appeared first on Danielle Spenner.

]]>
https://daniellespenner.nl/ineens-klopt-het/feed/ 1
Step so far out of your comfort zone that you forget how to get back… https://daniellespenner.nl/step-so-far-out-of-your-comfortzone/ https://daniellespenner.nl/step-so-far-out-of-your-comfortzone/#comments Wed, 17 Apr 2019 08:22:30 +0000 https://daniellespenner.nl/?p=1743 The post Step so far out of your comfort zone that you forget how to get back… appeared first on Danielle Spenner.

]]>

Het is weer blog tijd! Iets later dan normaal door het coach weekend. Terwijl ik dit schrijf is het de dag na het coach weekend en weet ik niet waar ik moet beginnen om dit weekend te beschrijven!

Lastig om te beginnen met het schrijven over het coach weekend waar zoveel is gebeurd. Dus we beginnen maar gewoon bij de dag in Nijmegen een week eerder (bereid je vast voor op een lange blog)

Deze opleiding dag stond in het teken van energetisch werken, de deelnemers gingen aan de slag met de biotensor. De wat…De biotensor is een handvat met daaraan een stuk veer met aan het einde een gewicht en wordt gebruikt om dingen uit te testen. De biotensor maakt kleine bewegingen als ‘antwoord’ op een vraag die gesteld is. Hierbij kan ik mijzelf die dag als voorbeeld nemen, het was ontzettend mooi weer en er waren ontzettend veel pollen in de lucht, laat ik nou net last hebben van hooikoorts… Het was een mooi voorbeeld voor de deelnemers, er werd namelijk met de biotensor uitgetest wat voor olie ik nodig had om mijn klachten te verminderen. Geen betere manier om echt kennis te maken met energetisch werken haha!

Nou daar gaan we dan hoor, het coach weekend! Zelfs voor mijn eerste stagedag keek ik daar al naar uit (voorgevoel?!) Waar zal ik eens beginnen, oké we beginnen even met iets grappigs. Voor deze stage moet ik van school een logboek bijhouden wat voor activiteiten ik doe op stage. Zie je het al voor je…. 11 April: Boodschappen doen voor het coach weekend, zal ik daar punten voor mijn competenties voor krijgen? Haha. Oké dat hebben we gehad, het is vrijdag: op naar Diever! Het eerste wat ik denk als we er zijn is wauw wat een mooie omgeving…

Ik ben me toch een partij zenuwachtig, wat ga ik dit weekend doen? Ga ik meekijken, ga ik zelf wat doen? Ik weet het echt niet, ik kan niet kiezen… Een voor een kwamen alle deelnemers en het weekend ging van start, oké ik kijk wel gewoon mee was de eerste gedachte…

We begonnen met een ‘loopje met de hond’ een bekende oefening voor mij dus ik wist waar ik naar zou gaan kijken. Wat is het toch mooi om die verschillen te zien in loopjes en te horen hoe mensen het zelf ervaren hebben. De deelnemers waren met een oneven aantal, dus de volgende oefening deed ik zelf mee (met mijn denkbeeldige hond aan de lijn haha) Een oefening waarbij in duo’s gewerkt werd en de een naar de ander moest lopen en de persoon die stil staat stop moest zeggen wanneer de persoon te dichtbij kwam. Wat mooi om te zien wat de honden daarin aangeven, dat mensen eigenlijk soms niet naar hun eigen grenzen luisteren, terwijl de hond heel duidelijk aangeeft dat je te ver gaat. Verder heb ik de eerste dag vooral vanaf de zijlijn meegekeken naar de bijzondere dingen die er gebeurde, moest toch wel een beetje wennen…

Dag 2!

Waaahhh, ik ga de eerste oefening zelf ook begeleiden! Dit wordt de eerste keer dat ik iets ga begeleiden, oke “lets do this”. Ik ga aan de slag, ergens heb ik het idee dat ik dit helemaal niet kan maar toch probeer ik het. In m’n hoofd hoor ik vragen die Danielle tijdens dit soort oefeningen zegt, ik begin met die vragen en ben vooral bezig met of ik wel het juiste doe. Maar na een tijdje voel ik dat ik iets anders moet doen, hoe bijzonder dan ook dat juist deze verandering ervoor zorgt dat de oefening een geslaagde oefening werd (Dat er tijdens deze oefening ook nog honden waren, was ik ehm… een beetje vergeten)

Ik kreeg het idee dat ik wel wat meer wil doen, zo begeleid ik nog een oefening. Hebben we een gezellige lunch, wat een leuke groep mensen! (en honden) Na de lunch val ik bijna in slaap, wow kost toch best wel wat meer energie dan ik dacht… Middags gaan we (binnen, want sneeuw in April, hoe dan..) aan de slag met een ook voor toegepaste psychologie bekend iets, valkuilen en leerdoelen. Er gebeuren mede door de honden bijzondere dingen die in een statisch gesprek nooit hadden kunnen gebeuren. Het wordt een avond waarbij er veel gelachen wordt. Joelle en ik sluiten de dag af met een wandeling door het bos, genieten die heldere sterrenhemel…

En toen was het alweer zondag, de laatste dag…

Eindelijk pak ik mijn camera er eens bij om wat foto’s te maken van die rennende honden op die zandvlakte. Daarna begeleid ik nog een oefening en heb ik een aantal mooie gesprekken. Wanneer op het eind van het weekend gevraagd wordt wat ik van het weekend vond, heb ik er eigenlijk geen woorden voor. Dit weekend was voor mij een stap uit mijn comfort zone, meer gedaan dan ik van tevoren had kunnen bedenken dat ik zou doen. Het idee dat ik op deze manier mensen kon helpen deed wel iets, het maakt me blij. Ook om terug te horen van deelnemers dat ze daadwerkelijk vonden dat ik iets had betekend raakte me. Ik heb veel mooie dingen zien gebeuren dit weekend, mensen die op vrijdag aankomen en op zondag totaal anders weggaan, wauw. Ik ga beginnen met deze blog af te ronden want ik kan nog zo lang over dit weekend door praten… Ik eindig deze blog graag met een big smile en een vermoeid maar zeer voldaan gevoel.

~ Every one of your dreams is patiently sitting right outside of your comfort zone ~

 

Tot over 2 weken lieve lezers!

Groetjes Carmen

The post Step so far out of your comfort zone that you forget how to get back… appeared first on Danielle Spenner.

]]>
https://daniellespenner.nl/step-so-far-out-of-your-comfortzone/feed/ 3
Aarden en gronden: iedereen zou het moeten doen https://daniellespenner.nl/aarden-en-gronden-iedereen-zou-het-moeten-doen/ https://daniellespenner.nl/aarden-en-gronden-iedereen-zou-het-moeten-doen/#respond Thu, 11 Apr 2019 10:47:45 +0000 https://daniellespenner.nl/?p=1737 The post Aarden en gronden: iedereen zou het moeten doen appeared first on Danielle Spenner.

]]>

Aarden en gronden is heel belangrijk, voor ieder mens. Wat het precies is en waarom dat zo is, leg ik je uit in deze blog. Veel leesplezier!

Aarden en gronden 

Misschien heb je er wel eens van gehoord, heb je er al vaker over gehoord of doe je het zelfs al bewust. Bij elke workshop, sessie of training die ik geef komt het aan bod. Ik begeleid iemand altijd eerst in het aarden en bewust te worden van wat er op dat moment in het lichaam aanwezig is. Het is voor ieder mens heel goed om dit zelf ook met regelmaat te doen! Maar doe je dit ook wel eens? Wist je dat dit ook bij het dagelijkse leven hoort… dat dit een belangrijk onderdeel zou mogen zijn van jouw dag?

Vooral als je hooggevoelig bent is het een must. Doordat er steeds meer licht en energie vanuit de kosmos naar ons toe wordt gestuurd, wordt gronden en aarden ook steeds belangrijker om in je leven te integreren.

Naarmate de mens zich verder ontwikkelt kunnen we meer licht en energie in ons lichaam dragen. Energie is echter altijd in beweging en heeft dus een plaats nodig om naar toe te stromen. De energie kan alleen je lichaam in komen, als er een juiste verbinding is met de aarde. Je bent dan een kanaal voor de energie, die vanuit de kosmos via jou naar de aarde stroomt.

Wat gebeurt er als je goed gegrond bent?

Een juiste gronding betekent dat je aanwezig bent in je lichaam en dat je een energetische verbinding hebt met de aarde, die goed doorstroomt. Dit gaat via je basis chakra en je voeten. Het mooie van juist gronden is, dat je toegang hebt tot je eigen energie, kracht en je wijsheid. Je staat letterlijk stevig in je schoenen. Nu is het voor jou ook gemakkelijker om energieën en emoties van anderen, letterlijk langs je te laten afglijden de aarde in. Je bent niet zo snel meer uit balans te brengen. Het maakt je stabiel, steviger en je zit goed in je vel.

Blokkades bij aarden en gronden

Soms zijn er blokkades die je verhinderen om volledig “aanwezig” te zijn. Door (traumatische) ervaringen uit het verleden bijvoorbeeld. Het kan zijn dat je je dan vaak buiten je lichaam bevindt. Dat je niet graag op aarde wil zijn. Daar pijn voelt. Om je volledig hier op aarde te ontplooien, is het echter noodzakelijk om volledig te gronden.

Symptomen en klachten die erop kunnen duiden dat je niet goed geaard bent

Dit zijn symptomen die ook een andere oorzaak kunnen hebben natuurlijk, maar op zich wel vaak met slecht gronden en aarden te maken hebben.

Dromerig zijn, met je hoofd in de wolken leven

Gemakkelijk uit evenwicht te brengen (lichamelijk en/of mentaal)

Verward spreken, dingen door elkaar halen

Afwezig zijn, niet luisteren

Duizelig zijn

Bang, je niet veilig voelen

Veel piekeren en nadenken

Niet goed ademen

Ideeën niet kunnen omzetten in daden

Niet goed kunnen voelen, wat je lichaam aangeeft

Vaak twijfelen

Niet goed voor jezelf zorgen

Moeite met je grenzen aangeven en voor jezelf opkomen

Het is niet zomaar een rijtje van symptomen waar je mee te maken kunt krijgen. Sommige zijn best heftig en kun je flinke “hinder” van ondervinden. (Ik spreek uit ervaring) Goed aarden en gronden, kan dus erg belangrijk zijn, om beter te functioneren in jouw leven. Het is dus verstandig om hier aandacht aan te geven!

De gevolgen van slechte aarding kunnen ernstig zijn. Het kan leiden tot bepaalde ziektes, neiging tot verslavingen, eetstoornissen, paniekaanvallen, burn-out, aangaan van ongezonde relaties en eindeloos blijven hangen in situaties die niet bij je passen. Nogmaals, dit kan zo zijn. Dit geldt natuurlijk niet voor iedereen en verschilt erg per persoon, in mate van de gevoeligheid hiervoor.

Aarden, hoe doe je dat dan?

Welke oefeningen zijn er om te aarden? Echt geloof me vele oefeningen!

Internet en youtube staan er vol mee. Zoek het maar eens op, Google maar eens en pik de oefeningen eruit die bij jou passen. Als dit nieuw voor je is kun je er een aantal doen en ervaren welke goed voelt voor jou. Met die oefening ga je dan door. Het belangrijkste is en blijft dat de oefening en manier van aarden en gronden bij jou past. Dan heeft het ook het meeste effect natuurlijk!

Ik neem je mee in mijn favoriete manier…

Mijn favoriete oefening van gronden en aarden is simpel en krachtig. Ik doe het dagelijks tijdens de eerste wandeling met mijn honden.

De oefening:

Ga naar buiten. Het liefste in de natuur. Dat kan overal zijn, in het bos, park of gewoon in je tuin. Voor mij werkt natuurgrond onder mijn voeten veel fijner dan bijvoorbeeld stenen of de vloer in huis. Letterlijk de verbinding voelen met de natuur vind ik heerlijk. Ik doe de oefening dan ook dagelijks in het park.

Ik start mijn wandeling met bewust lopen. Elke stap die ik zet voel ik hoe mijn voeten heel bewust de grond raken. Ik voel bewust en visualiseer dat mijn voeten met elke stap dieper in de aarde wegzakken. Als het stevig genoeg voelt dan neem ik een moment om even stil te staan. Ik visualiseer dat er vanuit mijn voetzolen twee koorden (of wortels) de aarde in groeien. Deze koorden of wortels zie ik steeds verder de aarde in zakken. Helemaal tot het middelste van de aarde waar een mooie gekleurde lichtbol is. Een lichtbol vol energie. De energie die ik nu extra voel stromen. Ik blijf stil staan en voelen zolang als het fijn voelt.

Ik daag je uit te gaan oefenen met het aarden. Doe dit regelmatig, het liefste elke dag. Visualiseren is een kwestie van proberen en doen. Hoe vaker je dit doet, hoe gemakkelijker het zal gaan!

Aarden kan eigenlijk altijd en overal

Ook als je onderweg bent, als je bijvoorbeeld ergens naar toe loopt, kun je extra aarden en gronden. Maar ook bij het afwassen of stofzuigen. Als je op de wc zit of in de rij bij de kassa in de supermarkt. Voel je voeten extra de grond in zakken, voel de aarde. Visualiseer eventueel dat je bij elke voetstap, een koord of wortel die je de aarde in ziet verdwijnen. Zo kun je praktisch aarden en gronden bij je dagelijkse bezigheden.

Vooral in de natuur bijvoorbeeld op het strand of in het gras met blote voeten zijn de “feestjes” manieren om te aarden en gronden. Tenminste voor mij maar dit feestje deel ik graag met je!

In mijn dagelijks leven is het een vast onderdeel van mijn dag. Ik had ook hinderlijke klachten ervan, met name in de vorm van me niet veilig voelen, geen grenzen aangeven en paniekaanvallen. Nu voel ik me veilig bij mezelf omdat ik door het aarden en het voelen in mijn lichaam, bewust ben geworden en de rest van de klachten zijn ook weg.

Wat doet het met je hond(en)

Jouw hond resoneert op wat er zich bij jou van binnen afspeelt. Dus op het moment dat er daar iets verandert, onbewust, zul je die verandering ook op gaan merken via jouw hond. Dat is zo mooi! 
Als mijn honden onrust of “uit hun balans” laten zien dan ga ik eerst bij mezelf voelen wat er bij mij aanwezig is. Aarden en gronden, bij mezelf komen. Negen van de tien keer heeft hun gedrag met mij te maken namelijk en zie ik dus meteen de verandering bij hen ontstaan als er binnen in mij wat verandert . 

Ik ben benieuwd wat het aarden en gronden jou mag gaan brengen!

Groetjes,
Danielle

The post Aarden en gronden: iedereen zou het moeten doen appeared first on Danielle Spenner.

]]>
https://daniellespenner.nl/aarden-en-gronden-iedereen-zou-het-moeten-doen/feed/ 0